دانی که را سزد صفت پاکی: / آنکو وجود پاک نیالاید

در تنگنای پست تن مسکین / جان بلند خویش نفرساید

دزدند خود پرستی و خودکامی / با این دو فرقه راه نپیماید

تا خلق ازو رسند به آسایش / هرگز به عمر خویش نیاساید

تا دیگران گرسنه و مسکینند/ بر مال و جاه خویش نیفزاید

تا بر برهنه جامه نپوشاند / از بهر خویش بام نیفراید

تا کودکی یتیم همی بیند/ اندام طفل خویش نیاراید

مردم بدین صفات اگر یابی / گر نام او فرشته نهی، شاید.