رباعی و قطعه ای زیبا از احمد جامی / شاعر قرن ششم
نه در مسجد گذارندم که رندی / نه در میخانه کاین خمار خام است
میان مسجد و میخانه راهیست / غریبم ، عاشقم ، آن ره کدام است
----------------------------------------------------
غره مشو که مرکب مردان مرد را / در سنگلاخ بادیه پی ها بریده اند
نومید هم مباش که رندان جرعه نوش / ناگه به یک ترانه به یک منزل رسیده اند
+ نوشته شده در جمعه سی ام تیر ۱۳۹۱ ساعت 2:30 توسط مهـــدی
|