کمترين تصویر از يک آرزو...
کمترين تحرير از يک آرزو اين است
آدمي را آب و ناني بايد و آنگاه آوازي
در قناري ها نگه کن ، در قفس ، تا نيک دريابي
کز چه در آن تنگناشان باز شادي هاي شيرين است.
کمترين تصوير از يک زندگاني :
آب،
نان،
آواز،
ور فزون تر خواهي از آن ،
گاهگه ،
پرواز
(ور فزون تر ، باز هم خواهي … بگويم ، باز؟)
آنچنان بر ما به نان و آب ،
اينجا تنگ سالي شد
که کس در فکر آوازي نخواهد بود
وقتي آوازي نباشد ،
شوق ِ پروازي نخواهد بود.
محمد رضا شفیعی کدکنی- مجموعه ي در ستايش کبوترها
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 15:33 توسط مهـــدی
|